آرشیو اخبار

شاید اينترنت ملي...

کورش شمس - ICTPRESS - دبیر شورای عالی فناوری اطلاعات، حدودا چهارسال پس از آن که ایده بحث برانگیز ایجاد اینترنت ملی را مطرح کرد و با طرح این موضوع ، خود را به سوژه‌ای داغ برای منتقدان رسانه‌ای مبدل ساخت، در گفتگو با یکی از ...

رسانه‌های گروهی درباره وضعیت این پروژه گفته است: " پروژه شبكه ملي اينترنت شامل سه بخش است كه يكي بخش پي‌بستر اصلي يا بك‌بون اصلي كشوري است كه توسط شركت ارتباطات زيرساخت در دست اقدام است و به نظر مي‌رسد تا پايان سال 89 عملياتي شود."
وی در اظهارات روز بیستم بهمن ماه خود درباره این پروژه به کرات از عباراتی نظیر ؛ "فکر می‌کنم" و " به نظر می‌رسد" استفاده کرده و گفته است: "اين كار توسط شركت ارتباطات زيرساخت انجام شده و اميدواريم مراحل اجرايي آن پياده‌سازي شود".
فراموش نکنیم که وی چهارسال قبل با طرح ادعای راه‌اندازی اینترنت ملی تلاش کرد تا سازمان برنامه سابق را به اختصاص بودجه‌ای دویست میلیارد تومانی بابت راه اندازی این پروژه متقاعد کند و وزیر ارتباطات وقت نیز برای رفع این سوءتفاهم بزرگ اعلام کرد که نام آن اینترنت ملی نیست، بلکه شبکه ملی اینترنت است. اما، این سازمان که بعدها توسط رییس دولت نهم منحل شد، به دلیل آنچه که غیرشفاف بودن طرح عنوان کرده بود از موافقت با اختصاص بودجه به آن سرباز زد.
بی‌شک منظور مدیران و کارشناسان وقت سازمان برنامه و بودجه از غیرشفاف بودن پروژه، مواجه شدن آنها با طرحی
انتزاعی بوده است که طراحان آن، صرفا با گفتن مواردی از قبیل فکر کنم، احتمال دارد ، انشاءا... و امیدواریم سعی در دفاع از آن داشته‌اند.
البته این قبیل  اظهارات تنها مختص ریاضی نیست و اساسا نوعی تکیه کلام رایج در فرهنگ مدیریت ایرانی است، به همین دلیل هم  وزیر ارتباطات نیز درباره این پدیده کاملا ایرانی گفته بود ؛ اجزاي شبكه ملي اينترنت در كشور ساماندهي شده و نهايي شدن طراحي آن در دست انجام است كه اميدواريم طي سال‌هاي آتي به نام اين شبكه به بهره‌برداري برسانيم.
حال این که شبکه ملی اینترنت چگونه موجودی است که ابتدا اجزای آن ساماندهی می‌شوند و سپس طراحی آن نهایی می‌شود یا این که منظور از سال‌های آتی چندسال یا چند دهه آینده است، موارد مبهمی هستند که باید رمزگشایی شوند.
واقعیت این است که اینترنت ملی یا شبکه ملی اینترنت به اندازه کافی مبهم و گنگ  به نظر می‌رسد و زمانی که اجرای آن با وعده هایی از جمله سال‌های آتی ، امیدوارم، فکر می‌کنم و احتمالا، همراه می‌شود می‌توان به یک نتیجه واضح و شفاف دست یافت: این که مدیریت ایرانی قرار است چاه اینترنت ملی را که معلوم نیست ته آن را دیده‌اند یا نه؟ با بودجه‌های چندهزار میلیاردی پر کند و در نهایت هم پس از حدود یک دهه این پرونده هزینه‌بر را به فراموشخانه بایگانی بسپارد.
برخی معتقدند که داشتن چنین پروژه‌هایی، اگرچه برای مملکت منفعتی به همراه ندارد و اساسا اجرای آن در ابهام است با این حال، ظاهرا بهانه خوبی است برای روی کار ماندن و ادامه دادن مدیرانی که قصد ندارند صندلی ریاست را ترک کنند. 

این خبر تابحال 520 مرتبه مشاهده شده است.