آرشیو اخبار

بهره برداري از هاله ابهام!

کورش شمس - ICTPRESS- خبر این است: "پروژه شبكه ملي اينترنت در چهار سال آينده به بهره‌برداري خواهد رسید."

ابتدا تصور می‌کنم بازهم مسئولان وزارت ارتباطات یک وعده سرخرمن دیگر بابت شوخی بزرگ‌شان، یعنی همان اینترنت ملی داده‌اند. تیتر خبر کافیست تا بدون مرور آن از کنارش عبور کنی.
اما وقتی چشمم به این جمله می‌افتد که "اين پروژه فقط هم‌نام با آن پروژه است ولي تفاوت زيادي با آن دارد"، درجا میخکوب می‌شوم. به خودم تبریک می‌گویم که در کشورم با وجود دسترسی کند و مملو از مشکل به شبکه اینترنت جهانی،  مقامات هر روز یک اینترنت ملی از جیب‌شان بیرون می‌آورند .
اینترنت ملی که ازسال 85 در ذهن آقای ریاضی متولد شد، هنوز سر از تخم بلاتکلیفی درنیاورده که یکی دیگر از راه می‌رسد. پروژه‌ای که به گفته معاون آموزش، پژوهش و امور بين‌الملل وزير ارتباطات جزئيات آن در حال طراحي است ، با این وجود به دليل آنچه که گستردگي كار خوانده می‌شود، هنوز تخمين دقيق هزينه آن به صورت كامل انجام نشده است.
به بیان ساده‌تر در این کشور ابتدا ، برای پروژه اسم می‌گذارند و از آن به عنوان بزرگترین پروژه کشور نام می برند، سپس دست به کار اجرایش می‌شوند و در آخر اگر با تبعات تغییر مدیریت و تغییر سیاستگذاری‌ها مواجه  نشود و بودجه هم به اندازه کافی تزریق شود، می‌نشینند و هزینه‌هایش را حساب می‌کنند تا بعدا ببینند  این مولود بی‌سر و دست و پا به چه کاری می‌آید و چه فایده‌ای دارد!
البته خبر را که می‌خوانی می‌بینی احتمالا منظور آقای معاون از شبکه ملی اینترنت، ایجاد زیرساخت های ارتباطی برای گسترش NGN است و می‌خواهند سیستم مخابراتی کشور را برپایه IP راه‌اندازی کنند.
به همین دلیل هم ، معاون وزير ارتباطات می‌گوید: اگر اين اتفاق بيافتد و به سمت NGN برويم، ديگر مفهوم شبكه ملي اينترنت يا شبكه ملي اطلاعاتمان يا همان چيزي كه اينترنت ملي گفته مي‌شود، همگرا مي‌شوند؛ يعني ديگر اين‌ها پروژه‌هاي متفاوتي نيستند.
تلاش می‌کنم تا سابقه خبری مربوط به این موجود انتزاعی ، یعنی اینترنت ملی را از آرشیو خبری سایت‌ها و خبرگزاری‌های آنلاین استخراج کنم ، اما اینترنت هوشمند مخابرات ایران، با هوشمندی تمام مانع کارم می‌شود، سرعت دسترسی چیزی حدودا کمی بیشتر از سرعت حلزون است و من ساعت‌ها منتظر لود شدن یک صفحه ناقابل در اینترنت می‌نشینم.
نگران هزینه اینترنت نیستم ، چون صورتحساب آن را با قبض تلفن می‌پردازم، به همین خاطر چه 30 دقیقه یا 30 ساعت، فرقی ندارند ، چون اینترنت در این  مملکت مانند تلفن همراه، تلفن ثابت و سایر خدمات ارتباطی مفت است ! با این حال اینترنت هوشمند مخابرات ایران که به رغم هوشمندی و مدرن بودن با شیوه منسوخ شده دایال آپ قابل دسترسی است، کلافه‌ام می‌کند و در نهایت فرمان دیسکانکت می دهم.
با خودم می‌گویم: تا وقتی سرعت دسترسی به اینترنت در این مملکت تا این حد تاسف آور است، چرا باید درباره اینترنت ملی 2 چیزی بنویسم؟ پس نمی‌نویسم و فرض می‌کنم این یکی هم مثل اینترنت ملی آقای ریاضی به زودی می‌آید و تمام مشکلات ارتباطی عالم را حل می‌کند.

این خبر تابحال 487 مرتبه مشاهده شده است.