«دشت آزو» ییلاقی در دل دماوند
ICTPRESS - «دشت آزو» در شهرستان آمل، توجه دوستداران محیطزیست و طبیعتگردی را به خود جلب کرده است.
به گزارش شبکه خبری ICTPRESS، استان مازندران با بهرهمندی از ظرفیتهای طبیعیِ کمنظیر، اینبار با «دشت آزو» در شهرستان آمل، توجه دوستداران محیطزیست و طبیعتگردی را به خود جلب کرده است؛ ییلاقی که با تلفیق مناظر کوهستانی و اقلیمی مطلوب، به یکی از کانونهای گردشگری ارتفاعات البرز تبدیل شده و لزومِ حفاظت از آن را بیش از پیش نمایان کرده است.
از تهران که به سمت آمل حرکت میکنید، پس از گذر از پیچ و خم های جاده هراز و بعد از روستای آب اسک، در سمت راست جاده تابلو روستای نوا را خواهید دید. به سمت روستا حرکت کنید و بعد از طی یک مسیر کوهستانی زیبا به روستای زیبای نوا میرسید. روستایی در دل البرز، ساکت و آرام و مردمی خونگرم و مهربان. اما اینجا تازه اول راه است، راهی زیبا و با شکوه به سمت دشت آزو...
یک لحظه چشمانتان را ببینید و با ما همراه شوید. در زمینی سبز که از میان سنگهایش لالههای قرمز و بابونههای ریز زرد رنگ بیرون خزیدهاند. شیب مسیر ملایم است و همین باعث میشود که فضایی شبیه به بالارفتن از تپه را تجربه کنید.
در مقابل چشمان شما کوهی استوار و پوشیده از برف سفید در میانه آبی آسمان قرار دارد که اگر بخت با شما یار باشد و به هوای ابری نخورید، شاهد درخشش قله دماوند خواهید بود. همه طبیعتگردان و مسافران با دورنمایی از کوه دماوند بهسمت دشت قدم برمیدارند.
بعد از یک ساعت و نیم پیمایش به دشت زیبای آزو میرسیم. دشتی زیبا با چشم انداز دیو سپید پای در بند! گویی این دیو سپید همچون نگهبانی، مراقب این دشت و زیباییهایش است و خودش با آن هیبت سپید زیبایی دشت را دو چندان کرده است.
دشت آزو را نه یک دشت معمولی، که یک «تراس تماشای دماوند» میبینم. وقتی به ارتفاعات دشت میرسید، ناگهان پردهای از مه و آسمانی لاجوردی کنار میرود و قله دماوند، چنان نزدیک و باشکوه در برابر دیدگانتان قد علم میکند که گویی میتوانید با دست آن را لمس کنید.
در اینجا، سکوت تنها یک واژه نیست؛ صدایی است که در میان چمنزارهای بلند آزو میپیچد. دشت آزو در فصلهای گرم سال، تابلویی زنده از رنگهاست؛ سبزِ سیرِ چمنها در ترکیب با گلهای وحشی رنگارنگ، منظرهای را میسازد که دوربینهای عکاسی هم از ثبتِ تمامِ شکوهِ آن ناتواناند.
اینجا جایی است که میتوانید ساعتها بنشینید، به رقص ابرها در حاشیه قله خیره شوید و طعمِ واقعیِ آرامش را در ریههایتان حس کنید.
دشت آزو در سالهای اخیر به یکی از مقاصد اصلی طبیعتگردانی تبدیل شده است که به دنبال بکرترین نقاط ایران هستند. اما این محبوبیت، یک پیامد مهم نیز دارد: «مسئولیت».
طبیعتِ آزو، بسیار حساس و آسیبپذیر است. به عنوان یک مسافر، یادآوری این نکته ضروری است که زیباییِ این دشت، وابسته به رعایت اصولِ طبیعتگردی است. عدم استفاده از پلاستیک، پرهیز از آسیب به پوشش گیاهی و مدیریت پسماندها، کمترین بهایی است که ما برای تماشای این بهشتِ کوچک میپردازیم. دشت آزو نباید در هجوم گردشگریِ بیملاحظه قربانی شود؛ بلکه باید به عنوان میراثی طبیعی برای آیندگان حفظ شود.
عکس و گزارش: لیلا تکبیری
نظرات : 0