20 فروردین سال 1385 خبر دستیابى ایران به فناورى غنى‌سازى اورانیوم و راه اندازى یک زنجیره کامل غنى سازى توسط سانتریفیوژهاى ساخت ایران اعلام شد.
به گزارش ICTPRESS ؛ در پی این موفقیت دانشمندان و متخصصان کشورمان در دستیابی به نسل جدیدی از سانتریفیو‌ژها در ایران و اعلام آن به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، کشورمان در زمره کشورهای صاحب تکنولوژی در غنی‌سازی اورانیوم محسوب می‌شود.
این مراسم باشکوه در مشهد مقدس و در جوار بارگاه ملکوتى ثامن الحجج (ع) برگزار شد.
پس از آن با تصویب شوراى عالى انقلاب فرهنگى، به پاس قدردانى از تلاش‌هاى افتخار آفرین دانشمندان جوان ایرانى در دستیابى کشور به فناورى صلح آمیز هسته اى، 20 فروردین در تقویم رسمى ایرانیان «روز ملى فناورى هسته اى» نام گرفت.
بنابر گزارش آي سي تي پرس؛ مراسم روز ملى فناورى هسته اى، امروز20 فروردین با حضور شخصیت هاى كشورى و لشگرى، چهره هاى سیاسى و علمى و مقامات و دانشمندان هسته اى كشور برگزار مى شود.
این مراسم به میزبانى سازمان انرژى اتمى در محل مركز همایش هاى بین المللى صدا و سیما برگزار خواهد شد. 20 فروردین سال 1385 خبر دستیابى ایران به فناورى غنى سازى اورانیوم و راه اندازى یك زنجیره كامل غنى سازى توسط سانتریفیوژ هاى ساخت ایران اعلام شد و در پی این موفقیت دانشمندان و متخصصان كشورمان در دستیابی به نسل جدیدی از سانتریفیو‌ژها در ایران و اعلام آن به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، كشورمان در زمره كشورهای صاحب تكنولوژی در غنی‌سازی اورانیوم محسوب می‌شود.
فرآیند غنی‌سازی اورانیوم و روش‌ سانتریفیوژ
در اورانیوم طبیعی كه از فرایند تصفیه به دست می‌آید، تنها حدود 7/0 درصد ایزوتوپ اورانیوم 235 وجود دارد و بقیه آن را ایزوتوپ اورانیوم 238 و سایر ایزوتوپ‌ها تشكیل می‌دهند. از سوی دیگر بیش از 90% راكتورهای قدرت جهان كه راكتورهای آبی هستند، به اورانیوم غنی‌شده نیاز دارند. بنابراین ضروری است كه نسبت اورانیوم 235 موجود در اورانیوم طبیعی به وسیله فناوری غنی‌سازی افزایش یابد.
جداسازی عناصر با وزن مخصوص‌های متفاوت در صنایع شیمیایی فن نسبتا ساده‌ای است و روش‌های مختلفی برای ایجاد جداسازی وجود داشته و به كار گرفته می‌شود. اشكال اساسی غنی‌سازی اورانیوم آن است كه تفاوت جرم اورانیوم 235 و 238 اندك است. در نتیجه استفاده از فناوری‌های معمولی امكان پذیر نیست و باید به فناوری‌های پیچیده با هزینه بسیار بالاتر روی آورد.
غنی‌سازی اورانیوم از جنگ جهانی دوم مورد توجه و استفاده قرار گرفت و كارخانجات عظیمی به خصوص در كشورهای آمریكا و شوروی سابق برپا شد.
روش‌های مهمی كه تاكنون برای غنی‌سازی به كار گرفته شده است، عبارتند از: روش الكترومغناطیسی، روش پخش گازی، روش سانتریفیوژ و روش لیزر. البته از روش‌های شیمیایی و آیرودینامیك نیز برای غنی‌سازی استفاده می‌شود. در اینجا غنی‌سازی از طریق سانتریفیوژ به اختصار توضیح داده خواهد شد.
روش سانتریفیوژ (Centrifuge) ابتدا در كشورهای هلند، آلمان و انگلستان توسعه یافت و با وجود این كه هنوز هم این سه كشور مهمترین استفاده كنندگان از این روش هستند، چند كشور دیگر نیز بهره‌برداری از این روش را آغاز كرده‌اند. این روش بر این پایه قرار دارد كه اگر گازی محتوی دو ایزوتوپ با جرم‌های متفاوت را در محفظه‌ای قرار داده و یك حركت دورانی سریع در آن ایجاد كنیم، نیروی گریز از مركز كه با جرم متناسب است، موجب می‌شود كه گاز با ایزوتوپ سنگین‌تر بیشتر به طرف جدار پیرامونی محفظه رانده شود تا گاز با ایزوتوپ سبك‌تر، بنابراین در لوله‌ای كه گاز را از ناحیه مركزی سانتریفیوژ خارج می‌كند، نسبت ایزوتوپ 235 اندكی بیش از گازی است كه از ناحیه جداری به وسیله لوله خارج می‌شود. با استفاده هزاران دستگاه سانتریفیوژ كه پشت سر هم قرار گرفته‌اند و هر یك گاز هگزا فلورور را اندكی غنی می‌كنند،‌ می‌توان به غنای دلخواه دست یافت.
در سال 2004، كشورهای انگلستان، آلمان و هلند، مهمترین استفاده كنندگان از روش سانتریفیوژ بودند. كشورهایی كه تاسیسات غنی‌سازی ندارند برای برآوردن نیازهای خود از خدمات كشورهای دارنده این تكنولوژی استفاده می‌كنند. یك كارخانه غنی‌سازی، كپسول‌های محتوی هگزافلورور طبیعی را دریافت و كپسول محتوی هگزافلورور غنی‌شده را همراه با پسمان‌های آن به مشتری باز می‌گرداند.»